| 1 | Demirel, Tanel. Türk Siyasetini Anlamak. 2. Basım. Ankara: Liberte Yayınları, 2020. |
| 2 | Ortaylı, İlber. İmparatorluğun En Uzun Yüzyılı. 40. Basım. İstanbul: Timaş Yayınları, 2014 |
| 3 | Zürcher, Erik Jan. Osmanlı İmparatorluğu’ndan Atatürk Türkiye’sine Bir Ulusun İnşası: Jön Türk Mirası. Lütfi Yalçın (çev.). Ankara: Akılçelen Kitaplar, 2015. |
| 4 | Bora, Tanıl. Cereyanlar: Türkiye’de Siyasi İdeolojiler. İstanbul: İletişim Yayınları, 2017. |
| 5 | Demirel, Ahmet. Tek Partinin İktidarı: Türkiye’de Seçimler ve Siyaset (1923-1946). 3. Basım. İstanbul: İletişim Yayınları, 2018; |
| 6 | Tunçay, Mete. T.C.’nde Tek-Parti Yönetimi’nin Kurulması (1923-1931). 2. Basım. İstanbul: Cem Yayınevi, 1989. |
| 7 | Heper, Metin. İsmet İnönü: Yeni Bir Yorum Denemesi. Sermet Yalçın (çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları, 2008 |
| 8 | M. Asım Karaömerlioğlu, “Türkiye’de Çok Partili Demokrasiye Dönüşün Toplumsal Dinamikleri”, Toplum ve Bilim, No: 106, 2006; |
| 9 | Cem Eroğul, Demokrat Parti: Tarihi ve İdeolojisi, İstanbul, Yordam Kitap, 2017. |
| 10 | Kadir Dede, “Altmışlı Yılların Anayasal Gündemi ya da Bir Siyasal Özne Olarak 1961 Anayasası”, Mete Kaan Kaynar (Hzl.), Türkiye’nin 1960’lu Yılları içinde. İstanbul, İletişim Yayınları, 2021, 809-843; |